Öyle zamanlarda insanı en garip, en olmayacak fikir kavrayıverir ve insan o fikrin hemen gerçekleşeceğine inanır. O kadarla da kalmaz, o fikir aklınıza geldiği zaman siz şiddetli, ihtiraslı bir arzu içinde iseniz artık o fikir, kesinlikle olacağı muhakkak, önüne geçilmez bir şeydir ve kaderin ta ezelden beri zaruri kıldığı bir şey gibi görünür insanın gözüne. Kim bilir? Belki bu da, nasıl söyleyeyim? Bir takım peşin hislerin birbirleriyle karışmasından doğan bir durum, iradenin ciddi bir gayreti, insanın kendi hayali ile kendini zehirlemesidir.
Etiyle, kemiğiyle gerçek bir insan olmak, bizim için o kadar zordur ki! Utanıyor, ayıp kabul ediyoruz bunu. Ortalama insan denebilecek, belirsiz bir tip olmaya çalışıyoruz. Öyle ki, eğer başarabilsek, düşüncelerden doğmayı bile kabul ederiz.
Aslında yalnızca yaşadıkları anın tadını arttıracak kadar bir incelik, bir bağlılık, bir sevecenlik vardır insanlarda. Hayatta yaptığımız her şey bizi yüceltsin diye değildir.
Kimi zaman insan en olmayacak, çılgın bir düşünceye öylesine kapılır ki, sonunda olağan görmeye başlar onu. Bu düşünce güçlü bir tutkuyla birleşirse kaderde olan, kaçınılmaz, gerekli bir şey oluverir insanın gözünde. Belki de önsezinin bir etkisi, iradenin olağanüstü bir zorlaması, kişinin hayallerle kendi kendini zehirlemesi ya da bunlara benzer bir şey vardır bunda.
Hayat kısadır ve bilgi sonsuz. Kimsenin her şey için zamanı yok. Pratik olarak, biz genellikle aşırı kısa bir sunumla sunumun yokluğu arasında seçim yapmaya zorlanırız. Kısaltım kaçınılmaz bir kötülüktür ve kısaltanın işi, doğası gereği kötü de olsa, hiç yoktan iyi olan bir şeyi en iyi şekilde yapmaktır. Basitleştirmeyi öğrenmek zorundadır, fakat çarpıtacak kadar değil. Bir durumun esasları üzerine yoğunlaşmayı öğrenmek zorundadır. Ama gerçekliği niteleyen yan konuları çok fazla görmezden gelmeden. Bu yolla belki hakikati bütünlükle anlatamaz, neredeyse her konuda bütünlüklü hakikat, kısalıkla uyuşmazlık içindedir ama düşüncenin her zaman için tedavüldeki paraları olan tehlikeli çeyrek hakikatler ve yarım hakikatlerden çok daha fazlasını anlatır.
Haksızlık etmek fırsatını bulan herkes haksızlık eder. Doğruluksa doğruya hiçbir kar sağlamaz. Eğriliğin doğruluktan daha çok karlı olduğuna inanmayan hiç kimse yoktur. Her şeyi yapma fırsatını bulan kimse, haksızlık etmek istemez, başkalarının malına dokunmazsa, bunun farkına varanlar ona enayi derler içlerinden. Ama haksızlık görmekten korktukları için de yüzüne karşı onu yalancıktan överler.
Babalar oğullarına doğru adam olacaksın derler, eğiticilerin de yaptığı budur. Ama doğruluğu, doğruluktur diye değil, insana iyi ün kazandırdığı için överler. Doğru görünüp böylece yüksek mevkilere ulaşmasını, iyi nimetleri sağlamasını isterler. Onlar için önemli olan ün kazanmaktır. İnsanlar, ancak korkaklık, ihtiyarlık ya da başka bir yetersizlik yüzünden eğrilik edemedikleri için, eğriliği kötülerler. Bu çeşit insanlara haksızlık etmek imkânı verilecek olsa, bu imkânı sonuna kadar kullanırlar.
İnsan kuşkulanmanın da, onaylanmanın da, uymanın da nerede gerekli olduğunu bilmelidir. Her durumda onu sevebileceğiniz yollar ve vasıtalar bulun. Size çok iğrenç gelen birinin bile onda sevebileceğiniz bir şeyi vardır.
Yaşamanın temel kuralı şudur: ne yaparsanız o size aynen geri gelir. Eğer sert sözcükler kullanırsanız geri geleceklerdir. Eğer insanları incitirseniz, bu size geri gelecektir.
Hayat Sevginin çiçek açması için bir fırsattan başka bir şey değildir. Eğer canlıysan son nefesinde bile fırsat oradadır. Tüm hayatın boyunca kaçırmış olabilirsin, sadece son nefes, yeryüzündeki son nefes! Eğer sevgi olabilirsen hiç bir şeyi kaçırmamışsındır. Çünkü tek bir sevgi anı sevginin bütün sonsuzluğu ile eşittir.
İnsanların birbirine karşı içten olmalarından, gerçeği saklamamalarından daha iyi bir şey yoktur. Niçin aldatalım birbirimizi? Ne boş, ne budalaca bir uğraştır bu!
Sevgi hiçbir zaman istemez. O, daima verir. Sevgi, her zaman ıstırap çeker, hiçbir zaman ne gücenir, ne de intikam alır. Bana muhalefet edene sevgiden başka verilecek bir şeyim yoktur. Onlara sevgiyi sunmakla kendilerini daha yakınıma çektiğimi kabul ederim. Sevdiğiniz insanların şefkatine bağlı sevgi, maddidir. Hâlbuki hakiki sevgi şahsi ıstırap olup ihtimal aramaz. Dünyayı ancak sevgi tutar. Hayat yalnız sevginin olduğu yerde bulunur. Sevgisiz hayat ölümdür. Sevgi, yüz tarafı hakikat olan akçenin tersidir. Hakikat ve sevgi ile bütün dünya fethedilebilir. Sevgi, dünyada en ince bir kuvvettir.
Her şeyi bilmek, her şeyi görmek, her şeyi yaşamak istiyorum, bu mümkün olamayacağına göre, elden geldiğince çok şey görmeye, bilmeye, yaşamaya, tatmaya, duymaya, koklamaya çalışıyorum. Yaşamda kendime koyduğum bir gerçek var: Ruhumu mümkün olduğunca zenginleştirmek ve bilinç düzeyimi yükseltmek. Küçük şeyleri sevgi ile büyüterek.
Keyif zaferde değil; asıl mücadele, girişim ve çekilen ıstıraptadır.
Yaşamak yazmaktır Sevgilerimle…
